พยัคฆ์กุลา: เมล่อนหวาน ผักปลอดสาร ทานปลอดภัย

“ผสมดอก ติดลูกดกมาก” เสียงสะท้อนจาก เตือนใจ ทานะขันธ์ เกษตรกรที่รับงานผสมเกสรให้สมาชิกที่ปลูกเมลอน บอกถึงความต่างที่พบเห็นจากโรงเรือนเมลอนที่ใช้ปุ๋ยคีเลต เธอทำนาเป็นอาชีพหลัก และรับจ้างงานเกษตรในพื้นที่ แต่หลังจากที่ เตือนใจ ได้รับการถ่ายทอดองค์ความรู้และเทคโนโลยีโรงเรือนปลูกพืชต้นทุนต่ำจาก สวทช. เมื่อปี พ.ศ. 2567 เธอมีรายได้จากการผลิตผักสดและกลายเป็นแกนนำกลุ่มปลูกผัก

“แต่ก่อนปลูกผักริมรั้วไว้กินเอง ผักอื่นซื้อจากร้านค้า แต่เดี๋ยวนี้ไม่ซื้อแล้ว มีแต่ร้านค้ามารับจากเรา”

เตือนใจ ลงทุนสร้างโรงเรือนปลูกพืชต้นทุนต่ำ 7,000 บาท ใช้ไม้ยูคาลิปตัส ไม้ไผ่และจ้างแรงงาน ปลูกผักขายไปเพียง 5 รอบ เธอได้ทุนคืน

“ตอนแรกชั่งใจจะลงทุนดีมั้ย เราเสียแค่ค่าแรง ค่าวัสดุ แต่มองไปที่ปลูกหน้าฝนได้ เป็นรายได้เสริม พอสร้างเสร็จก็ยังคิดว่าจะได้เงินคืนมั้ย แล้วมันก็ค่อยๆ เข้ามาเอง มีแม่ค้ามาหาเราเอง เพราะรู้ว่าเรามีผักสวย ปลอดสาร รสชาติดี”

บัวเรียน ฝ่ายเทศ อีกหนึ่งเกษตรกรที่สร้างโรงเรือนปลูกพืชต้นทุนต่ำพร้อมกับ เตือนใจ ผักโหระพาจากแปลงผักในโรงเรือนสร้างรายได้สัปดาห์ละ 500 บาทต่อเนื่องร่วมเดือน ขณะที่ เกศฎา ประทุมดี ที่เพิ่งคืนถิ่นจากต่างแดน มองเห็นโอกาสสร้างรายได้ในพื้นที่ เธอและสามีสร้างโรงเรือนปลูกพืชต้นทุนต่ำเองด้วยงบประมาณ 3,000 บาท 

“กลับมาอยู่บ้าน อยากมีรายได้ เห็นโรงเรือนก็อยากได้ วางแผนปลูกกับแฟน หารายได้รายวัน รายอาทิตย์ รายเดือนจากพืชผัก รายปีจากนาข้าว แม้รายได้ไม่ดีเท่าเดิม แต่งานที่นี่อิสระ อยากพักก็พัก สบายใจ และได้อยู่บ้านตัวเอง”

นอกจากโรงเรือนปลูกพืชต้นทุนต่ำที่เป็นเครื่องมือให้สามารถปลูกผักได้ทุกฤดู ทั้งสามคนยังได้เติมเต็มความรู้การบริหารจัดการผลิตตั้งแต่ดินไปถึงการตลาด 

“ยุ่งยากกว่าปลูกผักริมรั้ว ต้องปรุงดินในโรงเรือน แต่ผลผลิตดีกว่า ถ้าเราปรุงดินดี ดินร่วน มีธาตุอาหาร ผักสวย ไม่แคระแกร็น หลังเก็บผัก พรวนดินพักแปลง ตากดิน ใส่ปูนขาว ตอนเตรียมแปลงใส่ไตรโคเดอร์มาคลุกกับดิน จัดการเชื้อราในดินด้วย ผักเราก็แข็งแรง แล้วชนิดผักต้องเลือกให้เหมาะกับฤดูกาลและที่ตลาดต้องการ”