ในปัจจุบัน การกรีดยางพารายังคงใช้ภาชนะรองรับน้ำยางที่ทำจากพลาสติกโพลีโพรพิลีน (PP) อย่างแพร่หลาย ซึ่งก่อให้เกิดปัญหาสำคัญคือยางก้อนถ้วยเกาะติดที่ผิวถ้วย ทำให้ทำความสะอาดยากและลดประสิทธิภาพในการเก็บรวบรวม โครงงานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาสารเคลือบผิวชีวภาพจากน้ำมันเมล็ดยางพาราและชันตะเคียน เพื่อสร้างสารเคลือบที่ช่วยลดการเกาะติดของน้ำยางบนถ้วยพลาสติกได้อย่างมีประสิทธิภาพ ​การทดลองจะประกอบด้วยการสกัดน้ำมันจากเมล็ดยางพารา และผสมกับชันตะเคียนในอัตราส่วนที่เหมาะสม จากนั้นเคลือบลงบนแผ่นทดสอบที่ทำจากพลาสติก PP ก่อนทำการทดสอบคุณสมบัติ ได้แก่ การวัดค่ามุมสัมผัส (Contact Angle) การทดสอบการยึดเกาะ (Adhesion Test) และความทนทานของฟิล์มเคลือบ โดยมีการเปรียบเทียบกับแผ่นที่ไม่เคลือบสารและสารเคลือบเชิงพาณิชย์ ​ผู้จัดทำโครงงานคาดว่า สารเคลือบผิวชีวภาพจากน้ำมันเมล็ดยางพาราและชันตะเคียนจะสามารถสร้างผิวที่มีสมบัติไม่ชอบน้ำ (hydrophobicity) สูงขึ้น ทำให้สามารถลดการเกาะติดของน้ำยางได้อย่างมีนัยสำคัญ อีกทั้งยังมีความคงทนต่อการใช้งานภายใต้สภาวะแวดล้อมจริง ​ดังนั้น สารเคลือบผิวชีวภาพนี้จึงมีศักยภาพในการเป็นวัสดุทดแทนสารเคลือบสังเคราะห์ สามารถช่วยลดต้นทุน เพิ่มมูลค่าให้กับผลพลอยได้จากยางพารา และมีความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งคาดว่าจะสามารถต่อยอดสู่การใช้ในอุตสาหกรรมการเกษตรและวัสดุชีวภาพในอนาคตได้