6. คลัสเตอร์สิ่งทอและเคมีภัณฑ์

Last Updated on Wednesday, 08 April 2009 13:29

     อุตสาหกรรมสิ่งทอเป็นอุตสาหกรรมดั้งเดิมของไทย สามารถแบ่งได้เป็น อุตสาหกรรมสิ่งทอขั้นต้น (การผลิตเส้นใยประดิษฐ์) อุตสาหกรรมสิ่งทอขั้นกลาง (การปั่นด้าย ทอผ้าและถักผ้า การฟอก ย้อม พิมพ์ และแต่งสำเร็จ) และอุตสาหกรรมสิ่งทอขั้นปลาย (การผลิตเครื่องนุ่งห่มและเสื้อผ้าสำเร็จรูป) ในช่วงปี พ.ศ. 2535-2538 การผลิตและการส่งออกสิ่งทอของไทยขยายตัวมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น และในปี พ.ศ. 2539 อุตสาหกรรมสิ่งทอของไทยเริ่มประสบปัญหาหลายด้านโดยเฉพาะค่าจ้างแรงงานที่สูงขึ้น ในขณะที่ประสิทธิภาพของแรงงานยังไม่พัฒนาเท่าที่ควรส่งผลให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้นประกอบกับผู้ผลิตสิ่งทอจำนวนมากยังไม่ปรับปรุงเครื่องจักรและเทคโนโลยีการผลิตให้ทันสมัย ความสามารถในการแข่งขันของสิ่งทอไทยจึงลดลงเมื่อเทียบกับประเทศคู่แข่ง เช่น สาธารณรัฐประชาชนจีน และอินโดนีเซีย  

     อุตสาหกรรมสิ่งทอไทยต้องเผชิญกับปัญหาสำคัญอีกหลายประการ อาทิ ความต้องการในประเทศที่ลดลงตามภาวะเศรษฐกิจที่ซบเซา ความผันผวนของต้นทุนการผลิตสูงขึ้นอันเนื่องมาจากอัตราแลกเปลี่ยนค่าเงินบาท ต้นทุนวัตถุดิบที่นำเข้าจากต่างประเทศ ต้นทุนค่าแรงงาน การบริหารจัดการต่างๆ ส่งผลให้ผู้ประกอบการจำนวนมากประสบปัญหาขาดสภาพคล่องทางการเงินและปิดกิจการไป    สวทช. ได้เล็งเห็นถึงความสำคัญและปัญหาของอุตสาหกรรมสิ่งทอดังกล่าว จึงได้จัดตั้งโปรแกรมการวิจัยพัฒนาเพื่อส่งเสริมและสนับสนุนอุตสาหกรรมสิ่งทอ เพื่อวิจัยและพัฒนาให้ได้เทคโนโลยีใหม่หรือองค์ความรู้ใหม่ที่มีประโยชน์ต่อ

     อุตสาหกรรมสิ่งทอ สร้างมูลค่าเพิ่มขึ้นในการแข่งขัน
คลัสเตอร์สิ่งทอและเคมีภัณฑ์ ประกอบด้วย 1 โปรแกรม ซึ่งอยู่ในกลุ่ม B คือ การวิจัยและพัฒนาสิ่งทอที่มีสมบัติพิเศษเฉพาะทาง

< Prev		Next >

บทความนี้มีประโยชน์มากน้อยเพียงใด: / 2
น้อยมากที่สุด