---

 

        ผ่านไปด้วยดีกับกิจกรรมชมสุริยุปราคาเหนือน่านฟ้า สวทช. อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย ณ ลานดาดฟ้า ชั้น 3 อาคารสำนักงานกลาง สวทช. เมื่อวันที่ 26 มกราคม 2552 หลายคนที่มีโอกาสเข้าร่วมกิจกรรมคงต้องลุ้นกันน่าดู กว่าที่ดวงอาทิตย์จะเคลื่อนหลุดพ้นจากแผ่นเมฆดำทมึนก้อนโต แต่ในที่สุดแฟนพันธุ์แท้ที่รอชมอย่างอดทนต่างก็อิ่มเอมใจไปตามๆ กัน กับการได้ยลโฉมเงาจันทร์ทาทับบางส่วนบนดวงสุริยะ

    งานนี้ต้องบอกว่าทางฝ่ายสื่อสารวิทยาศาสตร์ ตัดสินใจนาทีสุดท้ายว่า จะจัดกิจกรรมนี้ก็เช้าวันศุกร์ที่ 23 ม.ค. นั่นเอง นั่นหมายความว่าเรามีเวลาเตรียมการแค่วันเดียว เนื่องจากทีมงานเราได้ไปจัดงานร่วมกับทาง สกว. และจุฬาฯ อยู่แล้ว แต่เห็นว่าเราน่าจะได้จัดกิจกรรมเช่นนี้ภายใน สวทช.ด้วย จึงได้ติดต่อวิทยากรเว็บมาสเตอร์จากเว็บไซต์ darasart.com คือ คุณสุกิจ บุญญะรังษี ซึ่งโชคดีที่วิทยากรสามารถมาร่วมในงานครั้งนี้ได้

 

     เวลา 14.10 น. พวกเราเริ่มเซ็ตกล้องโทรทรรศน์และอุปกรณ์ต่างๆ เพราะต้องใช้เวลานานราวหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ซึ่งกว่าจะเสร็จก็เป็นเวลาที่พอเหมาะกับช่วงเวลาสัมผัสแรกของการเกิดสุริยุปราคาพอดี แดดยามบ่ายช่างร้อนแรงดีจริงๆ ไม่มีทีท่าเลยว่าจะมีเมฆมาเป็นอุปสรรค ดังนั้น จึงทำให้พวกเราเหงื่อตกไปตามๆ กัน

 

     15.45 น. ผู้คนเริ่มมาทักทาย  และแวะเวียนมาเยี่ยมชมพวกเราทำงานเป็นระยะๆ พร้อมทั้งรอเวลาการเกิดสุริยคราส แต่สัญญาณบอกเหตุไม่ค่อยดีนักก็เริ่มส่อเค้าให้เห็น เมื่อเริ่มปรากฏกลุ่มก้อนเมฆสีดำก่อตัวแผ่ขยายอาณาเขตขึ้นเรื่อยๆ 

 

  

 

     เวลา 16.00 น. ผู้คนเริ่มทยอยมากันมากขึ้น แต่อุปสรรคใหญ่ที่เราประสบอยู่ตอนนี้ ก็คือกลุ่มเมฆดำทะมึนก้อนนั้นนั่นเอง ซึ่งตอนนี้ได้แผ่ขยายตัวเข้ายึดครองน่านฟ้าบริเวณตำแหน่งของดวงอาทิตย์อย่างเบ็ดเสร็จสิ้นเชิง จากเดิมที่ก่อนหน้านี้ราวสัก 20 นาที ยังพอเห็นลำแสงอาทิตย์สาดส่องลอดก้อนเมฆออกมาให้ได้ลุ้นกันบ้าง แต่ ณ เวลานี้ ดูแล้วความหวังที่จะได้เห็นสุริยุปราคาตอนนี้ ท่าจะยาก ช่างเป็นการทำร้ายจิตใจผู้มาเฝ้ารอชมเสียจริงๆ แต่บางที ธรรมชาติอาจกำลังสอนให้เรารู้จักความอดทนและการรอคอยบ้างก็เป็นได้ ซึ่งผลลัพธ์ที่ตามมาก็คือ ทำให้เราได้ตระหนักถึงสิ่งที่เรารอคอยนั้นว่ามันมีคุณค่ามากแค่ไหน

 

    เวลาผ่านไปราวเกือบครึ่งชั่วโมง มีผู้สนใจเข้ามาเยี่ยมชมสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันอย่างคึกคัก รวมๆ แล้วคงนับร้อยคน น่าดีใจที่มีเด็กๆ จากโรงเรียนนานาชาติที่ AIT มาเยี่ยมชมปรากฏการณ์ครั้งนี้ด้วย รวมทั้งนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อนบ้านที่ทราบข่าวก็มาชมด้วยเช่นกัน

    และแล้ว... ฟ้าก็ปราณี (เป็นวิทยาศาสตร์มั้ยเนี่ย) เมื่อดวงอาทิตย์เคลื่อนตัวลงต่ำหลุดจากฐานเมฆ แสงแรกที่ส่องออกมา ทำให้พวกเราที่ต่างเฝ้ารอคอย ดีใจกันยกใหญ่ แต่...ยังไม่ชัดเจนพอที่จะเห็นอุปราคาของดวงอาทิตย์ จนเวลาผ่านไปอีกราว 5 นาที คือเมื่อเวลาประมาณ 16.30 น. ภาพการเกิดสุริยุปราคาก็ได้ปรากฏแก่สายตาผู้รอคอยชมได้ยลโฉมกันอย่างเต็มตา

 

    บางคน ดูผ่านแผ่นกรองแสง อีกส่วนหนึ่งเข้าแถวรอเพื่อชมผ่านกล้องโทรทรรศน์ที่ติดแผ่นกรองแสงแล้ว ซึ่งเห็นภาพการเกิดได้อย่างคมชัด อีกส่วนหนึ่งก็ชมผ่านทีวีจอแบนที่ต่อสัญญาณจากคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คซึ่งรับสัญญาณภาพมาจากกล้องโทรทรรศน์อีกทอดหนึ่ง

    ช่วงเวลา 15-20 นาที ที่ได้ชมกันเต็มๆ นับเป็นช่วงนาทีทองจริงๆ เพราะใกล้ห้าโมงเย็น...อันเป็นเวลาที่รถโรงเรียนของพวกเรา(รถรับส่งพนักงาน สวทช.)เตรียมจะออกแล้ว

 

    ช่วงเวลาที่พวกเราได้เห็นภาพปรากฏการณ์สุริยุปราคานั้น ดวงอาทิตย์ถูกเงาจันทร์บดบังไปสูงสุดประมาณ 25 เปอร์เซ็นต์ ก่อนที่เงาจันทร์จะค่อยๆ เคลื่อนตัวออก จนเสร็จสิ้นการจับคราส ในเวลาประมาณ 6 โมงเย็น ซึ่งเป็นเวลาที่เชิญธงชาติลงจากยอดเสาพอดี
    หลายคนพยายามถ่ายภาพผ่านแผ่นกรองแสง แต่ไม่ง่ายนัก ดังนั้น เราจึงนำภาพที่ถ่ายผ่านกล้องโทรทรรศน์มาให้ชม แต่พอเวลาหลัง 17.30 น. ไปแล้ว แสงจ้าจากดวงอาทิตย์ที่ส่งพลังอันร้อนแรง ก็เริ่มคลายความรุนแรงลง จากแสงจ้าที่ปรากฏก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้ม และสามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าอย่างสบาย

    แฟนพันธุ์แท้กลุ่มเล็กๆ ราว 5-6 คน ยังคงรอถ่ายภาพแสงสุดท้ายอยู่ ซึ่งนับว่าคุ้มค่าที่ได้รอคอย ภาพตรงหน้าพวกเราขณะนี้ คือภาพของดวงอาทิตย์ที่งดงาม และมีความหมายจริงๆ เพราะมันคือ ภาพดวงอาทิตย์ยามสนธยาที่สดใส ดวงโต ปรากฏแสงสีทองสวยงาม แต่เส้นรอบวงของดวงอาทิตย์ไม่สมบูรณ์ !! ทั้งนี้ อันเนื่องมาจากการจับคราสยังไม่สิ้นสุดนั่นเอง

Tags: solar-eclipse  สุริยุปราคา  ศูนย์สื่อสารวิทยาศาสตร์ไทย  thaismc  thai science media center