จากเชื้อพันธุกรรมสู่ความมั่นคงด้านอาหารและสุขภาวะของคนไทยอย่างยั่งยืน

    Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

      เชื้อพันธุกรรมเป็นหัวใจสำคัญในการสร้างพันธุ์ใหม่ โดยในการปรับปรุงพันธุ์ต้องมีเชื้อพันธุกรรมที่หลากหลาย เชื้อพันธุกรรมที่จะนำมาใช้ประโยชน์จำเป็นต้องมีการประเมินเพื่อให้ทราบลักษณะดีเด่นในแต่ละพันธุ์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) ได้สนับสนุนการพัฒนามาตรฐานการจัดการและประเมินเชื้อพันธุกรรมพืชในกลุ่ม พริก มะเขือเทศ แตงกวา ฟักทอง และข้าวโพด โดยได้ดำเนินการรวบรวมเชื้อพันธุกรรมจากในประเทศและต่างประเทศ การปลูกประเมินลักษณะประจำพันธุ์ ลักษณะที่สำคัญทางเศรษฐกิจ เช่น ความต้านทานโรค และให้บริการฐานข้อมูลเชื้อพันธุกรรมผ่านเว็บไซต์ http://www.biotec.or.th/germplasm เพื่อถ่ายทอดให้แก่ผู้ที่สนใจ นำไปใช้ประโยชน์

      วัตถุประสงค์ในการปรับปรุงพันธุ์นั้นมีหลากหลาย ทั้งในแง่การเพิ่มผลผลิต ปรับตัวได้ดีในสภาพภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปลงต้านทานโรคต่างๆ และการปรับปรุงพันธุ์พืชใหม่ ความก้าวหน้าและแนวคิดของหน่วยงานภาครัฐและเอกชนต่อการปรับปรุงพันธุ์พืชในอนาคต ตัวอย่าง พันธุ์พืชใหม่ที่พร้อมจะใช้ประโยชน์ ได้แก่ พันธุ์ข้าวโพดข้าวเหนียวฝักเล็กพันธุ์ใหม่ พันธุ์พริกต้านทานโรคต่างๆ ได้แก่ แอนแทรคโนส ไวรัส ไส้เดือนฝอย พันธุ์พริกที่มีความเผ็ดสูง พันธุ์พริกใหญ่เกสรตัวผู้เป็นหมัน พันธุ์มะเขือเทศที่มีเบต้าเคโรทีนสูง พันธุ์มะเขือเทศต้านทานโรคใบหงิกเหลือง พันธุ์แตงกวาต้านทานโรคราน้ำค้างและไวรัส และพันธุ์ฟักทองคุณภาพดี ที่นักปรับปรุงพันธุ์สามารถนำไปพัฒนาต่อยอด หรือพันธุ์ที่เกษตรกรสามารถนำไปใช้เพาะปลูกได้

      ในงานประชุมวิชาการประจำปี 2554 สวทช. (NSTDA Annual Conference 2011 : NAC 2011) ได้กำหนดให้มีหัวข้อของการสัมมนา เรื่อง จากเชื้อพันธุกรรมสู่ความมั่นคงด้านอาหารและสุขภาวะของคนไทยอย่างยั่งยืน ในวันที่ 25 มีนาคม 2554 เวลา 09.00 – 15.40 น. ณ ห้องประชุม BT-122 อาคารไบโอเทค (BT) สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) โดยการสัมมนาประกอบด้วยหัวข้อที่น่าสนใจ ได้แก่
      • อภิปรายเรื่อง “แลหน้าเรื่องพันธุ์ ผลิตภัณฑ์ และอาหารจากพืชสำหรับผู้บริโภค 3 เจเนอเรชั่น: โอ เอ็กซ์ และวาย” ร่วมอภิปราย โดย รศ.ดร. กมล  เลิศรัตน์ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คุณสุภัทร เมฆิยานนท์ ผู้จัดการทั่วไปฝ่ายวิจัยและพัฒนา บริษัท เจียไต๋ จำกัด Dr. Simon Jan de Hoop Vice President R&D บริษัท อีสเวสซีดส์ จำกัด  และ ดร. พรศรี เหล่ารุจิสวัสดิ์ รองกรรมการผู้จัดการ สำนักที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจเครือเจริญโภคภัณฑ์
      • เชื้อพันธุกรรมพริกที่ต้านทานไวรัส แอนแทรคโนส และไส้เดือนฝอย โดย ดร. สิริกุล  วะสี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
      • พันธุ์พริกใหญ่เกสรตัวผู้เป็นหมัน โดย รศ.ดร. มณีฉัตร  นิกรพันธ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
      • การพัฒนาพันธุ์พริกเพื่ออุตสาหกรรมอาหารและยา โดย รศ.ดร. สุชีลา  เตชะวงค์เสถียร มหาวิทยาลัยขอนแก่น
      • พันธุ์พริกลูกผสมต้านทานโรคแอนแทรคโนส โดย ผศ.ดร. เฉลิมศรี  นนทสวัสดิ์ศรี มหาวิทยาลัยแม่โจ้
      • การจัดการเชื้อพันธุกรรมมะเขือเทศ โดย รศ.ดร. สุชีลา  เตชะวงค์เสถียร มหาวิทยาลัยขอนแก่น
      • พันธุ์มะเขือเทศอุตสาหกรรมต้านทานไวรัสใบหงิกเหลืองและโรคเหี่ยวเขียว โดย ผศ.ดร. บุญส่ง  เอกพงษ์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
      • พันธุ์แตงกวาต้านทานโรคราน้ำค้างและไวรัส และพันธุ์ฟักทองคุณภาพดี โดย ผศ.ดร. จานุลักษณ์  ขนบดี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
      • เรื่องเพศของแตงกวาการศึกษาที่ไม่ควรมองข้าม โดย ผศ. ฉันทนา  วิชรัตน์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้












        Items details

        • Hits: 759 clicks
        • Average hits: 63.3 clicks / month

        TCE-Plugin by www.teglo.info



        Tags: NAC 2011  NSTDA Annual Conference 2011  การประชุมวิชาการประจำปี สวทช.  การประชุมวิชาการประจำปี สวทช. 2554  เชื้อพันธุกรรม  การปรับปรุงพันธุ์พืช  เชื้อพันธุกรรมพืช  การเพิ่มผลผลิต  ความต้านทานโรค  ข้าวโพดข้าวเหนียว  พริก  มะเขือเทศ  แตงกวา  ฟักทอง  กมล เลิศรัตน์  คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น  สุภัทร เมฆิยานนท์  บริษัท เจียไต๋ จำกัด  Simon Jan de Hoop  บริษัท อีสเวสซีดส์ จำกัด  พรศรี เหล่ารุจิสวัสดิ์  สำนักที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจเครือเจริญโภคภัณฑ์  แอนแทรคโนส  ไส้เดือนฝอย  สิริกุล วะสี  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  มณีฉัตร นิกรพันธ์  มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  สุชีลา เตชะวงค์เสถียร  เฉลิมศรี นนทสวัสดิ์ศรี  มหาวิทยาลัยแม่โจ้  สุชีลา เตชะวงค์เสถียร  ไวรัสใบหงิกเหลือง  โรคเหี่ยวเขียว  บุญส่ง เอกพงษ์  มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี  ราน้ำค้าง  จานุลักษณ์ ขนบดี  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา  ฉันทนา วิชรัตน์  
        บทความนี้มีประโยชน์มากน้อยเพียงใด: / 3
        น้อยมากที่สุด