MTEC
BIOTEC
NECTEC
NANOTEC

tsp

 

httpnstdachannel.tv

 

nac2014

    หุ่นยนต์อยู่ร่วมกับมนุษย์

    Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

      หุ่นยนต์ในโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่เป็นมิตรกับมนุษย์ สามารถทำงานเคียงคู่กับมนุษย์ในส่วนที่เกินความสามารถของมนุษย์เป็นแนวโน้มของการผลิตในอนาคต

                แนวโน้มของวิทยาการหุ่นยนต์ในยุค Robotics 2.0 นั้นจากข้อมูลในนิตยสารIEEE Robotics & Automation ที่ผ่านมา มีหลายแนวโน้มน่าสนใจ แต่แนวโน้มที่มาแรงคงจะเป็นหุ่นยนต์ที่สามารถอยู่อาศัยร่วมกับมนุษย์ (Co-inhabitant Robot) เช่น หุ่นยนต์ที่ช่วยเหลือผู้สูงอายุที่บ้านพักอาศัย หรือหุ่นยนต์ทำหน้าที่คอยช่วยเหลือมนุษย์ไม่ว่าจะเป็นที่บ้านหรือทำงาน

                ซึ่งประเทศสหรัฐอเมริกาโดย National Robotics Initiative ได้ประกาศทุ่มเงินวิจัยถึง 2 พันล้านบาท เพื่อพัฒนาหุ่นยนต์ที่สามารถมีปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์ได้อย่างลงตัว นอกจากหุ่นยนต์จะต้องมีสมองหรือระบบประมวลผลที่ฉลาดอย่างน่าทึ่งแล้ว มันต้องมีประสาทสัมผัสที่เหมือนมนุษย์ และถ้าเป็นไปได้ต้องเหนือมนุษย์ด้วยซ้ำ ประสาทสัมผัสสำคัญที่สุดคือ ตา ทำหน้าที่รับรู้วัตถุและตำแหน่ง

                ปัจจุบัน  Kinect  เป็นเทคโนโลยีเซนเซอร์ 3 มิติของ Microsoft  มาทำหน้าที่นี้ได้อย่างดี เนื่องจากการใช้กล้องสองตัวทำงานเลียนแบบตามนุษย์ โดยสามารถค้นหาและจดจำตำแหน่งของสิ่งที่มองเห็นและวัตถุที่เคลื่อนไหวเป็นแบบ 3 มิติ   คาดว่าในอนาคตจะสามารถอ่านริมฝีปากมนุษย์ได้ ทำให้หุ่นยนต์เข้าใจคำสั่งจากปากมนุษย์โดยตรง   นอกจากนี้ยังมีการพัฒนาเทคโนโลยี Computational Camera ที่ ชื่อว่า Lytro โดยทีมนักวิจัยจาก Stanford University ที่สามารถสร้างภาพ 3 มิติจากกล้องโดยคำนวณจากความเข้มของแสงและมุมตกกระทบของแสง

                นอกจากเทคโนโลยีเหล่านี้จะเป็นตาให้กับหุ่นยนต์ ยังช่วยให้หุ่นยนต์เรียนรู้วัตถุรอบๆ ตัวมันและเก็บเข้าสู่ระบบความจำ ทำให้มันฉลาดมากยิ่งขึ้น แถมยังมีประสาทสัมผัส ได้แก่ การสัมผัส (Tactile หรือ Touch) ยิ่งเมื่อหุ่นยนต์ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์ การสัมผัสของหุ่นยนต์ต้องนิ่มนวล (soft touch)

                ปกติการควบคุมแขนของหุ่นยนต์อาจจะใช้การควบคุมตำแหน่งของมอเตอร์ แต่มันจะให้ความรู้สึกกระชากหรือกระตุก ดังนั้นต้องมีการใช้เซนเซอร์เพื่อรับรู้การสัมผัสเพิ่มเติมลงไปเพื่อส่งข้อมูลย้อนกลับไปยังมอเตอร์ได้แม่นยำมากยิ่งขึ้น

                แม้แต่การใช้เซนเซอร์แบบเมมเบรนขนาดเล็กและบาง แปะลงบนผิวของนิ้วมือและอุ้งมือของหุ่นยนต์เพื่อรับรู้ถึงแรงสัมผัส เพื่อให้หุ่นยนต์สามารถปรับแรงสัมผัสให้เหมาะสมและนิ่มนวลมากขึ้น แม้กระทั้งหยิบไข่ได้ นอกจากนี้นิ้วของหุ่นยนต์ยุคใหม่ยังมีลักษณะนิ่มและยืดหยุ่นเหมือนผิวหนังของมนุษย์อีกด้วย จะเห็นได้ว่าหุ่นยนต์ในยุค 2.0 นั้นมีประสาทสัมผัสที่ใกล้เคียงกับมนุษย์เรามากขึ้นทุกที จนน่ากลัวว่า สักวันมันอาจจะรับรู้และเข้าใจเรามากกว่ามนุษย์ด้วยกันเสียอีก

      แหล่งที่มา : หุ่นยนต์อยู่ร่วมกับมนุษย์. กรุงเทพธุรกิจ (เทคโนโลยีปริทรรศน์). ฉบับวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2555.

        Items details

        • Hits: 447 clicks
        • Average hits: 20.3 clicks / month

        TCE-Plugin by www.teglo.info



        บทความนี้มีประโยชน์มากน้อยเพียงใด: / 0
        น้อยมากที่สุด