มข.วิจัยพบสารในขมิ้นชันช่วยยับยั้งมะเร็งท่อน้ำดี

    Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

      Regional Marketing Manager RT, Asia Pacific BrainLab Ltd.  ร่วมกับ รศ.ดร.สมชาย  ปิ่นละออ  อาจารย์ประจำภาควิชาปรสิตวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น  ได้ทำการศึกษาวิจัยเรื่อง"ผลของเคอร์คูมินต่อการสร้างหลอดเลือด ในโรคมะเร็งท่อน้ำดีที่สัมพันธ์กับโรคพยาธิใบไม้ตับในสัตว์ทดลอง" ภายใต้การสนับสนุนของศูนย์วิจัยพยาธิใบไม้ตับและมะเร็งท่อน้ำดี คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ซึ่งการศึกษานี้เป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์ในระดับปริญญาเอก  ของ ดร.สุขสันติ ประกอบวงษ์ ผู้ทำการศึกษาวิจัยโดยได้รับทุนการศึกษาจากสกอ. และได้รับทุนสนับสนุนการวิจัยจากทุดอุดหนุนการวิจัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น  ทุน สวทช.ภายใต้ CCA Array Project และทุนจาก สกว.  และผลงานวิจัยเรื่องนี้ ได้ตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารระดับนานาชาติจำนวน 2 เรื่อง

      รศ.ดร.สมชาย  กล่าวว่า  กระบวนการทดลอง เริ่มตั้งแต่ นำปลามาจากแหล่งน้ำจืดที่มีการระบาดของโรคพยาธิใบไม้ตับ นำปลาวงศ์ปลาตระเพียนมาบด และย่อยด้วยเอ็นไซม์เปปซิน จากนั้นนำมากรองและแยกเอาเฉพาะเมตาเซอร์คาเรีย (metacercaria) ซึ่งเป็นระยะติดต่อของพยาธิใบไม้ตับ นำมาตรวจ เพื่อแยกชนิดและนับจำนวนภายใต้กล้องจุลทรรศน์ ซึ่งเมื่อได้ระยะติดต่อแล้ว  นักวิจัยจะนำมาป้อนหนูทดลอง  ร่วมกับการให้สารก่อมะเร็ง ความเข้มข้นต่ำ เพื่อเหนี่ยวนำให้หนูเป็นโรคมะเร็งท่อน้ำดี หลังจากนั้นจะแบ่งหนูออกเป็น2 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 คือกลุ่มที่ให้กินอาหารปกติทั่วไปและ กลุ่มที่ 2 คือหนูที่กินอาหารผสมสารเคอร์คูมินบริสุทธิ์จากขมิ้นชัน 97% โดยเอาเคอร์คูมินที่ละลายด้วยน้ำมันข้าวโพดก่อน แล้วนำมาผสมคลุกเคล้าให้เข้ากันดีกับอาหารหนูอัดเม็ดที่บดให้ละเอียดเตรียมให้ได้ความเข้มข้นของเคอร์คูมินสุดท้ายเป็น 1% ในหนูทดลองทั้ง 2 กลุ่ม มีการแบ่งเป็นกลุ่มย่อยๆในระยะต่างๆ กันตามกระบวนการเกิดมะเร็งท่อน้ำดีในสัตว์ทดลอง คือวันที่ 21 และเดือนที่1, 2, 3, 4, 5 และ 6 ตามลำดับ แล้วฆ่าหนูตามระยะเวลาเปรียบเทียบกัน พบว่า หนูกลุ่มที่กินอาหารผสมเคอร์คูมิน สามารถชะลอการเกิดมะเร็ง จำนวนหนูตายลดลง และขนาดของก้อนมะเร็งก็ลดลงได้

      นอกจากนี้ในการทดลองในหลอดหลองพบว่าเคอร์คูมินมีฤทธิ์ในการฆ่าเซลล์มะเร็งท่อน้ำดีเพาะเลี้ยงจากมนุษย์ได้ด้วย อย่างไรก็ตามสารเคอร์คูมินมีคุณสมบัติไม่ละลายในน้ำ ดังนั้นการดูดซึมจึงไม่ดีพอ รวมทั้งไม่สามารถคงตัวอยู่ได้นานในกระแสเลือด รศ.ดร.สมชาย ปิ่นละออ จึงได้ร่วมมือกับ นักวิจัยจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พัฒนาให้เป็นนาโนเคอร์คูมินเพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว ซึ่งกำลังอยู่ในช่วงของการศึกษาวิจัย หากได้ผลการทดลองที่ดี ในอนาคต จะพัฒนานำมาใช้ในมนุษย์ต่อไป

      ที่มา: หนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย วันที่ 7 มี.ค. 54

        Items details

        • Hits: 517 clicks
        • Average hits: 36.9 clicks / month

        TCE-Plugin by www.teglo.info



        บทความนี้มีประโยชน์มากน้อยเพียงใด: / 2
        น้อยมากที่สุด